در زمینه مخابرات، زیان درج اشاره به از دست دادن توان سیگنال به دلیل درج یک دستگاه در جایی از سیستم انتقال، معمولاً اشاره به تثلیث دارد، که برای بیان نسبت توان نوری خروجی پورت به توان نوری ورودی، در decibels (dB) به عنوان یک واحد استفاده می شود. بدیهی است که هر چه مقدار از دست دادن درج پایین تر باشد، عملکرد از دست دادن درج بهتر است.
از دست دادن بازگشت اشاره به از دست دادن قدرت است که رخ می دهد زمانی که بخشی از سیگنال به منبع سیگنال به دلیل قطع پیوند انتقال منعکس شده است. این قطع ممکن است یک تطابق نادرست با بار ترمینال، یا یک تطابق نادرست با تجهیزات درج شده در خط باشد. از دست دادن بازگشت آسان تر به سوء تفاهم به عنوان از دست دادن ناشی از بازگشت است. در واقع اشاره به از دست دادن خود بازگشت دارد، عبارت است از: هر چه از دست دادن بازگشت بیشتر باشد، بازده کوچکتر می شود. این نشان دهنده نسبت قدرت موج منعکس شده در پورت خط انتقال به قدرت موج حادثه در decibels، که به طور کلی یک مقدار مثبت است. بنابراین، هر چه مقدار مطلق از دست دادن بازگشت بیشتر باشد، بازتاب کوچکتر می شود، و انتقال توان سیگنال بیشتر است، که هر چه مقدار RL بیشتر باشد، عملکرد کانکتور فیبر نوری بهتر است.
اتصال مستقیم یک جهنده فیبر واحد ایده آل ترین مسیر فیبر است. در این زمان، از دست دادن کوچکترین است، که یک فیبر اتصال مستقیم بدون تداخل بین A و B به پایان می رسد. با این حال، در شرایط عادی، شبکه های فیبر نوری نیاز به اتصال دهنده برای رسیدن به مدولاریته و بخش بندی مسیر دارند. بنابراین، از دست دادن درج پایین ایده آل و عملکرد از دست دادن بازده بالا خواهد شد تا حد زیادی به سه دلیل زیر به خطر بیفتد.
1.پایان کیفیت چهره و پاکیزگی
بدیهی است که نقص های صورت پایانی فیبر مانند خراش ها، چاله ها، ترک ها، و آلودگی ذرات به طور مستقیم بر عملکرد آن تأثیر خواهد گذارد که منجر به از دست دادن درج بالاتر و از دست دادن بازده پایین تر خواهد شد. هر ناهنجاری که مانع انتقال سیگنال های نوری بین فیبرهای نوری شود، تأثیر نامطلوبی بر این دو تلفات خواهد داشت.
2.انحراف موقعیت از فرول اتصال
عملکرد اصلی اتصال دهنده فیبر نوری این است که به سرعت دو فیبر نوری را به هم متصل کنیم، تا همترازی دقیق بین دو هسته تضمین شود، و برای رسیدن به اتصال دقیق لب به لب دو چهره انتهای فیبر نوری، به طوری که خروجی توان نوری توسط فیبر انتقال دهنده می تواند به فیبر دریافت کننده به حداکثر همراه شود. به طور کلی هر چه قطر سوراخ فرول کوچکتر باشد، موقعیت هسته بیشتر متمرکز می شود. اگر سوراخ فرول به طور کامل متمرکز نشده باشد، هسته موجود در آن به طور طبیعی به طور کامل محور نخواهد بود. بنابراین، هنگامی که هسته ها به طور دقیق همتراز نشده اند، به این شکل است که وقتی محور بندی و موقعیت یابی فرول کانکتور منحرف شود، از دست دادن درج و از دست دادن بازگشت تا حد زیادی تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.
3.چهره پایانی از نظر فیزیکی با شکاف هوا تماس می گیرد
کانکتورهای فیبر نوری توسط آداپتورها که اتصالات فیزیکی هستند ثابت می شوند، اما اگر در تماس فیزیکی ن مانند، فاصله ای بین چهره های انتهای تماس دو کانکتور وجود خواهد داشت. هر چه شکاف هوای پایانی کوچکتر باشد، از دست دادن درج و از دست دادن بازگشت ایده آل تر است. کانکتور فیبر نوری از روش های مختلف سنگ زنی استفاده می کند و شکاف هوا بین چهره های انتهایی نیز تغییر می کند. در شرایط عادی، از دست دادن درج معمولی اتصالات فیبر نوری با استفاده از تماس فیزیکی (PC)، صورت پایانی فوق العاده فیزیکی (UPC) و تماس فیزیکی بیل (APC) روش های سنگ زنی کمتر از 0.3 decibels است. در میان آن ها کانکتور UPC کمترین از دست دادن درج را به دلیل کوچکترین شکاف هوای صورت پایانی دارد، در حالی که کانکتور APC می تواند به دلیل استفاده از چهره های انتهای فیبری منقش به بالاترین زیان بازگشت دست یابد. انتخاب نوع مناسب اتصال فیبر نوری می تواند به شما کمک کند تا به کیفیت انتقال نوری بهتری دست یابید.